ni Serg Santafe
Sa miaging Pasko, nagsibaw sa mga radio ang mensahe, nga ang kasagaran mga politiko. Because the election is coming, that is the bait to catch the vote. Mao ba? Hinaut unta nga ako nasayop lamang niining akong pangagpas.
Ako man gud nga namatikdan, sa wala pa sila sa politika, wala man nagmensahe. Busa, dili nato kapugngan ang atong hunahuna nga tuyo mao ang pagdakop og boto.
Kon mao man gani, manghinaot lamang kita nga puy-an nila ang ilang pulong. Kon unsa unta ang ilang gilitok, mao pod ang ilang kinaiya o batasan.
Pananglit ang nanaglitok sa gugma ug panagdait, dili kay kini sa Pasko lamang, kon dili sa tanang panahon. Kay ang mensahe sa manolunda niadtong pagkatawo sa atong Ginoo, dili lamang niadtong panahuna, sa tanang panahon ang panagdait. Ang mensahe sa manulonda wala mag-ingon nga ang panagdait kutob lamang sa Pasko.
Apan adunay akong naila sa pipila nga mihatag og mensahe nga wala na may pakigdait. Mibalik man ang natural nga dili motagad sa gitan-aw nila nga ubos ug kahimtang. Ang giingon sa manulonda mao ba lamang ang managsama og kahimtang mao ray magdait?
Mismo ang atong Ginuo, miingon gayud: “Bulahan ang makigdaiton, kay sila paganganlan nga mga anak sa Dios.”—Mat. 5:9.
Unya kadtong makigdait lamang panahon sa Pasko, pagkaliwas mobalik ang pagka garboso, matawag ba nga mga anaki sila sa Dios? Ambot lang. Ang Dios ra ang mag-igo. Basta ang giingon ni Ginoong Hesukristo, kadto lamang ‘makigdaiton’ kanunay nga magkigdaiton, dili sa Pasko lamang. Maoy akong pagsabot.
Sa miaging Pasko, nagsibaw sa mga radio ang mensahe, nga ang kasagaran mga politiko. Because the election is coming, that is the bait to catch the vote. Mao ba? Hinaut unta nga ako nasayop lamang niining akong pangagpas.
Ako man gud nga namatikdan, sa wala pa sila sa politika, wala man nagmensahe. Busa, dili nato kapugngan ang atong hunahuna nga tuyo mao ang pagdakop og boto.
Kon mao man gani, manghinaot lamang kita nga puy-an nila ang ilang pulong. Kon unsa unta ang ilang gilitok, mao pod ang ilang kinaiya o batasan.
Pananglit ang nanaglitok sa gugma ug panagdait, dili kay kini sa Pasko lamang, kon dili sa tanang panahon. Kay ang mensahe sa manolunda niadtong pagkatawo sa atong Ginoo, dili lamang niadtong panahuna, sa tanang panahon ang panagdait. Ang mensahe sa manulonda wala mag-ingon nga ang panagdait kutob lamang sa Pasko.
Apan adunay akong naila sa pipila nga mihatag og mensahe nga wala na may pakigdait. Mibalik man ang natural nga dili motagad sa gitan-aw nila nga ubos ug kahimtang. Ang giingon sa manulonda mao ba lamang ang managsama og kahimtang mao ray magdait?
Mismo ang atong Ginuo, miingon gayud: “Bulahan ang makigdaiton, kay sila paganganlan nga mga anak sa Dios.”—Mat. 5:9.
Unya kadtong makigdait lamang panahon sa Pasko, pagkaliwas mobalik ang pagka garboso, matawag ba nga mga anaki sila sa Dios? Ambot lang. Ang Dios ra ang mag-igo. Basta ang giingon ni Ginoong Hesukristo, kadto lamang ‘makigdaiton’ kanunay nga magkigdaiton, dili sa Pasko lamang. Maoy akong pagsabot.
No comments:
Post a Comment