Jerry Villanueva
ANG kalayo kon walay dangilag magapulaw lamang dili modilaab hangtud nga mapalong. Mao pod ang pangandoy kon walay danilag, magapulaw lamang sa padumduman hangtud mahanaw.
Mao pud sa akong pagtuon sa panulat. Pila sa akong mga sugilanon nga gibasura kay wala man mapatik. Giabot na ako og kabugnaw ug dayon na unta nga kabapalong sa akong pangandoy.
Apan nakahunahuna ako kang Charles Dicken (1312) English Novelist. Ka 50 niya ka sugilanon una pa makatilaw ug tinta sa patikanan kay mao pa man mapatik. Maoy nakapabuhi sa akong paglaom ug milampos ako.
Ang tingusbawan (ambition) makab-ot diay pinaagi sa panlimbasog. Kay si Demosthenes (380 BC) sa Gresya nganga (stammer) dugay makalitok pagsulti. Apan naningkamot pagkab-ot sa iyang tingusbawan. Si Demosthenes giila nga bantog nga orador sa iyang panahon.
Duna pay lain nga dangilag nga nagmalampuson sa paningkamot. Kadto si Antonio Tormis sa Cebu. Kabos nangutsero. Miiskuyla sa gabii. Nakaabot pa gyud pagka-abogado.
Usa ka panahon misakay siya og tartanilya kay nadaot ang iyang awto. Sa iyang pagpara sa tartanilya, ang kutsero mipadungo sa kalo pagsalipod sa nawong.
“Bay mora man og kaila kita kaniadto?” pangutana ni Atty. Tormis sa nakasakay na sa tartanilya.
“Kaila baya ko nimo Attorney. Kauban man kaniadto nga kutsero. Maayo Kaman kay naabogado. Ako intawon nagpabilin nga kutsiro,” maoy tubag sa kutsero.
“Ang nakasayop nimo Bay,” matod ni Attorney Tormis. “Ang imong kakabus imong gihimo nga lusaran paingon sa ubos. Gihimo pa unta nimo nga tikanganan paingon sa taas, pareho unta kita karon.”
Oo, ang kalamposan makab-ot sa paningkamot, dili sa panghinaot. Ingon nga ang katahom sa bangaw hinungaw sa kainit sa kinaiyahaan, mao man ang kalampusan inalisngaw sa nagdilaab nga panlimbasog. Nga matod usab ni William Penn: “No pain, no palm; no thorns, no throne; no goal, no glory; no cross, no crown.”
Friday, March 5, 2010
Thursday, January 14, 2010
Mga mensahe sa miaging Pasko
ni Serg Santafe
Sa miaging Pasko, nagsibaw sa mga radio ang mensahe, nga ang kasagaran mga politiko. Because the election is coming, that is the bait to catch the vote. Mao ba? Hinaut unta nga ako nasayop lamang niining akong pangagpas.
Ako man gud nga namatikdan, sa wala pa sila sa politika, wala man nagmensahe. Busa, dili nato kapugngan ang atong hunahuna nga tuyo mao ang pagdakop og boto.
Kon mao man gani, manghinaot lamang kita nga puy-an nila ang ilang pulong. Kon unsa unta ang ilang gilitok, mao pod ang ilang kinaiya o batasan.
Pananglit ang nanaglitok sa gugma ug panagdait, dili kay kini sa Pasko lamang, kon dili sa tanang panahon. Kay ang mensahe sa manolunda niadtong pagkatawo sa atong Ginoo, dili lamang niadtong panahuna, sa tanang panahon ang panagdait. Ang mensahe sa manulonda wala mag-ingon nga ang panagdait kutob lamang sa Pasko.
Apan adunay akong naila sa pipila nga mihatag og mensahe nga wala na may pakigdait. Mibalik man ang natural nga dili motagad sa gitan-aw nila nga ubos ug kahimtang. Ang giingon sa manulonda mao ba lamang ang managsama og kahimtang mao ray magdait?
Mismo ang atong Ginuo, miingon gayud: “Bulahan ang makigdaiton, kay sila paganganlan nga mga anak sa Dios.”—Mat. 5:9.
Unya kadtong makigdait lamang panahon sa Pasko, pagkaliwas mobalik ang pagka garboso, matawag ba nga mga anaki sila sa Dios? Ambot lang. Ang Dios ra ang mag-igo. Basta ang giingon ni Ginoong Hesukristo, kadto lamang ‘makigdaiton’ kanunay nga magkigdaiton, dili sa Pasko lamang. Maoy akong pagsabot.
Sa miaging Pasko, nagsibaw sa mga radio ang mensahe, nga ang kasagaran mga politiko. Because the election is coming, that is the bait to catch the vote. Mao ba? Hinaut unta nga ako nasayop lamang niining akong pangagpas.
Ako man gud nga namatikdan, sa wala pa sila sa politika, wala man nagmensahe. Busa, dili nato kapugngan ang atong hunahuna nga tuyo mao ang pagdakop og boto.
Kon mao man gani, manghinaot lamang kita nga puy-an nila ang ilang pulong. Kon unsa unta ang ilang gilitok, mao pod ang ilang kinaiya o batasan.
Pananglit ang nanaglitok sa gugma ug panagdait, dili kay kini sa Pasko lamang, kon dili sa tanang panahon. Kay ang mensahe sa manolunda niadtong pagkatawo sa atong Ginoo, dili lamang niadtong panahuna, sa tanang panahon ang panagdait. Ang mensahe sa manulonda wala mag-ingon nga ang panagdait kutob lamang sa Pasko.
Apan adunay akong naila sa pipila nga mihatag og mensahe nga wala na may pakigdait. Mibalik man ang natural nga dili motagad sa gitan-aw nila nga ubos ug kahimtang. Ang giingon sa manulonda mao ba lamang ang managsama og kahimtang mao ray magdait?
Mismo ang atong Ginuo, miingon gayud: “Bulahan ang makigdaiton, kay sila paganganlan nga mga anak sa Dios.”—Mat. 5:9.
Unya kadtong makigdait lamang panahon sa Pasko, pagkaliwas mobalik ang pagka garboso, matawag ba nga mga anaki sila sa Dios? Ambot lang. Ang Dios ra ang mag-igo. Basta ang giingon ni Ginoong Hesukristo, kadto lamang ‘makigdaiton’ kanunay nga magkigdaiton, dili sa Pasko lamang. Maoy akong pagsabot.
Subscribe to:
Posts (Atom)